nieuwste artikelen op despeelwinkel.nl

Kattenjamboree

Thu, 10 Jun 2010 12:00:00 +0100

Vanuit ons keukenraam hebben wij een riant uitzicht. Op bomen en braamstruiken, op vogels en vooral op katten! Katten in soorten en maten, mannetjes en vrouwtjes, van gitzwart tot roomwit. Rode, bruinige en gelapte. Zij hebben hun domicilie zomaar midden in onze oude binnenstad. Een braak terreintje, ongerepte natuur, van enkele tientallen vierkante meters om te spelen, te jagen, te verpozen. Om kattenkwaad uit te halen. Groen is er genoeg, in de winter steken kale takken de lucht in, maar nu, volzomer geeft het bladerdek alle privacy voor de Siepjes, de Mimi’s, de Tommen en de Grijsjes uit de buurt. Om dit ruige kaveltje, grenzend aan het Pottenbakkerssteegje, staat een hoge schutting. Te glad om met poezennageltjes te beklimmen. Maar wat een geluk voor deze viervoetertjes dat Gouda op drassige ondergrond is gebouwd. Een verzakte stoeptegel is namelijk de poort geworden tot dit poezenparadijs. Ook is er een heuse portier, Baaskater. Dikke staart, dunne oogjes, doordachte pose: Baaskater houdt de wacht. Hij is groot, doorgaans gezwollen van opwinding en vooral heel aanwezig. Liggend voor het gaatje beslist hij onverschrokken wie er wel en niet naar binnen mag. Siepje, voorzien van lapjes en een wit voorpootje lijkt zijn liefje. Knorrend van genoegen gaat Baaskater opzij, Siepje schrijdt zelfbewust naar binnen. Zij weet maar al te goed dat ze gezien wordt. Zien en gezien worden is ook ‘des poes’. Baaskater staat even op, rekt zich uit en geeft vrije doorgang aan zijn oogappeltje. Poseert zich dan opnieuw, als een schildwacht voor een kasteel. Hij doet zijn ogen toe, maar blijft op zijn hoede, zijn snorharen trillen. Heel zacht, op poezenvoetjes, nadert ‘zij’ van drie huizen verderop. Een rood leren bandje siert haar delicate nekje, een belletje kondigt haar voorgenomen bezoek aan. Traagzaam, zij is van stand, ruikt zij aan de klimop bij de entree. Zij draalt, zij wikt en weegt. Zij wil zo graag, maar weet beter. “Miiiauwww”, Baaskater ziet haar ook wel zitten en tegen zo’n lokroep is geen poes bestand. Haar hart wint het van de rede, ineens sjoept ze vierklauwens naar binnen. Door het kleine gaatje tussen schutting en stoeptegel. De dikke kater, gelukzalig in het zonnetje, mijmert verder. Over zijn harem in dit maagdelijke gebiedje. Over minnekozen en kroelen. Soms gaat het anders. Dan is er een kaper op de kust, de Kaperkater. Daar moet onze Baaskater niets van hebben. Bijgeval zo’n heerschap zich aandient, is het sissen en snuiven niet van de lucht. Staarten worden volumineus, pootjes gaan omhoog en geursporen worden aangelegd. Jolig is anders. Terwijl ik in alle rust mijn tuinboontjes dop, sla ik deze gebeurtenis gade. Kaperkater versus Baaskater. Haren vliegen in het rond, ruggen zijn gekromd. Aloude archetypes, vechtend voor mijn keukenraam. Wanneer in de avond de maan en de sterren met hun schijnsel de kattenjamboree verlichten, hoop ik dat ze allemaal een plezierig plekje hebben gevonden. In Gouda, in mijn straat, in de Keizerstraat, naast de Pottenbakkersteeg.

Een boom valt niet bij de eerste slag

Fri, 05 Mar 2010 12:00:00 +0100

Meradj Ghousi laat zich niet zo gauw klein krijgen. Ongeveer een jaar geleden opende hij een kleine galerie in de Keizerstraat met schilderijen van Afghaanse kunstenaars. Maar ook Meradsj ondervond de gevolgen van de financiële depressie in ons land: de hand op de knip en dagelijkse leeftocht gaat voor kunstaankopen.

Niet getreurd, onze Afghaanse gast, drie huizen verderop, telde zijn knopen en bedacht een nieuw plan.

Met bravoure en furore heropende hij zijn zaak, geeft zijn droom een tweede kans. Hij tentoonstelde kunstwerken afgelopen weekend in de Agnietenkapel.

Nu niet alleen kunst met een Grote K, maar ook mooie armbanden, kettingen, ingezet met stenen, groot en klein van Lapis lazuli, intens azuurblauw.

Royale eigenschappen dicht men deze halfedelsteen toe. Lapis lazuli schept innerlijke vrede, maakt wijs, laat de bezitter objectief zijn, bevordert de creativiteit, is positief voor vriendschappen en liefdesrelaties, verheldert de geest, vormt eerlijke en oprechte overtuigingen, schenkt verlichting. En nog wat meer…

Voor ruim onder tien euro ben ik een gelukkig bezitter geworden van twee sieraden om nek en pols, neem alle kwaliteiten op de koop toe. Wie weet.

Saravan Galerie
dinsdag-vrijdag 13 uur-17 uur
zaterdag: 9 uur-17 uur
Keizerstraat 47
2801 NJ Gouda
0182-600205
www.kabulgallery.com

Beleid of realiteit?

Fri, 03 Jul 2009 12:00:00 +0100

Léon van der Meij sprak deze bijdrage uit via het Open Podium in de Gemeenteraad op 2 juli 2009:

Allereerst even duidelijkheid omtrent namens wie ik hier voor u sta.
Dat is niet als bestuurslid van wijkteam binnenstad,
dat is niet als lid van platform binnenstad en haar randen,
dat is niet als spraakmaker,
dat is niet vanuit enige politieke kleur…
dat is als betrokken Goudse burger, zowel bewoner als ondernemer!

Ik hoor wel eens wat. Ik lees wel eens wat. En soms zie ik wat….of juist niet. En daarover wil ik mijn zorgen met u delen en u kort een spiegel voor houden:
beleid ….. of realiteit.

Dat deze zorgen niet ongegrond zijn, blijkt wel uit het smachten van het Goudse bestuur naar de spraakmakers, want “we beginnen in te kakken”. Die constatering is raak en wordt door vele burgers gedeeld. Maar eigenlijk is zo’n opmerking van de zotte. Het is alsof een schoolbestuur smekend aan de Onderwijsinspectie vraagt “komt u alstublieft bij ons op bezoek”. Niet omdat de school er goed voor staat, trots is op hetgeen bereikt is en dus vol vertrouwen zo’n bezoek tegemoet ziet. Nee, omdat het schoolbestuur zelf de lef of het vermogen ontbreekt om de noodzakelijke knopen door te hakken, om haar ambities te realiseren. Een harde constatering. Terecht? De tijd zal het leren.
Uitzonderingen? Vast en zeker….alleen die bevestiging doorgaans de regel!

Laten we eens voortborduren op de vergelijking met een school. De vakantie staat voor de deur, de zon schijnt, de koffers zijn al bijna gepakt en u gaat vanavond uw eigen tussenrapport (lees: de programmarapportage) vast stellen. Ik, en velen met mij, zijn er echter nog niet van overtuigd dat u op kunt gaan voor uw examen, straks in maart 2010. Laat staan dat u daar met vlag en wimpel voor slaagt.

Van waar deze twijfel?
I.v.m. de beperkte spreektijd een greep uit diverse noties.

1. U krijgt van uw (gast)docenten en mentoren - de burgers, buitenlui en bureaucraten - een gigantische hoeveelheid kennis en kunde aangeboden. Maar vaak laat u dat links (of rechts, afhankelijk van uw kleur) liggen; u maakt onvoldoende gebruik van het kapitaal van de stad. Denk aan de informatie rondom de halve invoering van de Nota Bereikbaarheid & Circulatie Binnenstad.
Een goede leerling weet ook verbindingen te leggen, vak- of domeinoverstijgend onderwijs noemen we dat. Koppelen van kennispakketje A (ik noem de beslissingen rondom de rotondes) en kennispakketje B (ik noem alternatieve routes voor doorgaand vrachtverkeer) gebeurt echter nog te weinig.
In ambtelijke termen wordt dit ook wel integraal beleid genoemd.

2. Op belangrijke kaderstellende en/of controlerende momenten (ik denk aan een begroting en een programmarapportage) gaat u amper op zoek naar input van uw “opdrachtgevers”, de Goudse burgers; u mist hierdoor soms de aansluiting met de dagelijkse realiteit ….. waarmee het een boekhoudkundige exercitie wordt die de verbetering van de leefbaarheid voor de Goudse burger nog maar zijdelings raakt.
Terwijl, nu de verkiezingen er aan komen, de eerste standjes, flyers en verzoeken om thema’s en suggesties aan te leveren, verschijnen. Waar zijn deze standjes, flyers en hulpvragen op die andere momenten? En eigenlijk nog belangrijker: zou u deze thema’s en suggesties eigenlijk niet al moeten weten? Net zoals een leerling eigenlijk al voor 80 tot 90% weet of hij een vak goed beheerst, door het dagelijks contact in de klas (lees: praktijk) en met zijn docenten?

3. Soms, gelukkig nog geen gemeengoed, wordt er bij een examen (ik bedoel: raadsdebat) afgekeken of moet ik het anders zeggen: gefraudeerd? Zo werd vorige week tijdens het debat over de Nota Grote Voertuigen een rapportage van onderzoeksbureau Fugro wel erg vrij “geciteerd”. Een korte zoektocht op internet wierp namelijk een geheel ander licht op dit verhaal.
Cryptisch? Zeker…..maar volgens veel mensen is dat de taal die wekelijks hier gesproken wordt. En ik heb altijd geleerd dat je in spreekbeurten aan moet sluiten bij de beleving en het taalgebruik van je toehoorders.
Zoekt u het maar uit: Fugro + Dordrecht + vrachtverkeer.

4. Tot slot nog een paar woorden uit uw taalgebruik:
interactief beleid
adviesrecht
beginspraak (ipv inspraak)
participatieladder, van meedenken tot meebeslissen
Tja….toch vreemd dat deze woorden nog niet echt doorgedrongen zijn bij uw en onze dienaren, de ambtenaren. Want elke keer als een betrokken burger of organisatie 1 van deze woorden laat vallen, verschijnt er een groot vraagteken op het gezicht “DUH?”.

Is het allemaal kommer en kwel?
Nee, zeker niet. Er worden daarbuiten mooie dingen gerealiseerd. Maar ik durf hier wel te stellen dat dat vaker ondanks al “het beleid” is….in plaats van dankzij “het beleid”.

Dus bij deze wil ik u, ons bestuur, een taak mee geven voor deze zomer. Kijk, bij dat mooie bergmeer of aan dat zonnige strand, eens diep in uw eigen ogen. En bedenk en expliciteer wat u de komende maanden nog aan echte waarde gaat toevoegen aan de Goudse samenleving!

Want, om met de woorden van Jan Schaeffer af te sluiten: “In geouwehoer kun je niet wonen.” Daarbuiten, daar gebeurt het!

Een Afghaanse gast in de Keizerstraat

Wed, 13 May 2009 12:00:00 +0100

Wat moet je antwoorden op al die vragen van een Nederlandse buurvrouw in de Keizerstraat in Gouda? Een straat waar je, toevallig, kunt exposeren omdat er een galerie is van een landgenoot?
Afghanistan en wederopbouw. Als een mantra klinkt heeft pers en politiek het onophoudelijk in mijn hoofd geklopt. Maar Afghanistan is ook zo ver weg, die wederopbouw zie ik niet, ken ik niet en ervaar ik niet in mijn dagelijkse leven van “brood op de plank”, afspraken en andere beslommeringen. Totdat ik op een zonnige woensdagmiddag, na mijn werk, de Keizerstraat in peddel. Juist ja, met in de fietstas een enorme bonusbloemkool, een pak halfvolle yoghurt, een halfje bruin en twee vegaburgers voor het avondmaal. Vlak bij onze woning ontwaar ik een drukte van belang. Geen overval, geen brand en geen eng gedoe. Nieuwsgierig parkeer mijn fiets en meng me in de drukte. Vrolijke dames en heren, lekkere hapjes. Lichten van camera’s en zoemen van recorders.*) Heen en weer geloop, aantrekkelijke zoutjes, vijgen, kaasjes en toastjes. Wijn en bier, limonade en prik. Mijn Afghaanse buurman van nummer 49 glundert, zijn echtgenote straalt en hun kleine kindertjes glimmen.
Toch. Het gaat vandaag niet om hen. Het gaat om Meradj Ghousi, een landgenoot. Kunstenaar in hart en nieren, gevlucht voor bekrompenheid en geniepigheid van de Taliban. Gevlucht om vrijheid en openheid. Men kon zijn oprechtheid en kunst niet waarderen, Maredj werd gevangen genomen. De rest laat zich raden....
Nu, in een van de oudste straten van Gouda, vlak achter de Sint Jan, hangen werelden in olieverf aan de muur waar ik nauwelijks weet van heb. Vluchtende gezinnen, kanonnen gericht. Kinderen met angst in hun harten. Vrouwen gesluierd, hun ogen vragen om wat ik als normaal ervaar. Doeken met paarden, galopperend langs afgronden, ook herinneringen aan Buzkashi, een traditioneel spel. En altijd voert paars de boventoon, de kleur van transformatie. Logisch, wanneer je leefwereld bestaat uit toen en nu. Van hier en daar. Van geluk en ongeluk. Van voor en na de Taliban.
Terug naar de vragen van de buurvrouw. De antwoorden komen even snel als doordacht.
-“Ja, mijn kinderen steun ik wanneer zij kunstenaar willen worden, mijn vader was een gerespecteerd kunstenaar. Ik hou van Picasso en van Rembrandt en kunst moet gesubsidieerd worden. Koningin Beatrix heb ik reeds geportretteerd, ik hoop ook ooit haar oudste zoon te vereeuwigen. Met mijn werk beschrijf ik het zware leven van de Afghaanse mannen en vrouwen: waar toekomst geen optie is, komt de wanhoop nabij. Kunst en politiek samen? Tja, maar het liefst niet. Om mooie dingen te maken heb je talent nodig, en in mijn koffer op mijn eventuele terugreis stop ik veel, veel geld om het onderwijs in Kabul te ondersteunen. De Dalai Lama zegt, dat wanneer ‘je leeft in het hier en nu je meer ziet’, dat klopt, zeker, maar diep in mijn hart kan ik nog niet zoveel zien. Daar is het verdrietig donker. Om mij heen brandt het licht van mijn vrouw en kinderen, het licht van de hulp en de kansen die ik in Nederland krijg. Helder en troostvol.”-

*)
Vara, “Welkom in Nederland” 19 mei om 20.50 uur , Nederland 2
Meradj Ghousi exposeert in Kabul Gallery,
Keizerstraat 49, Gouda

Overlast verkeer Kuiperstraat-Korte Noodgodstraat

Fri, 17 Apr 2009 12:00:00 +0100

Aan de gemeenteraad van Gouda,

Op 8 oktober 2008 hebben Peterpaul Kloosterman, Biedeke Koning en Guus Muller in de gemeenteraad aandacht gevraagd voor het (sluip)verkeer Kuiperstraat-Korte Noodgodsstraat. Een compleet overzicht van de problematiek, inclusief de uitslag van de enquête die afgelopen zomer gehouden is, werd aangeboden aan de gemeenteraad. (download document)

Dezelfde gemeenteraad heeft de wethouder van verkeer Harro Janssen gevraagd ‘een notitie’ op te stellen. (download document)

Deze notitie gelezen te hebben vallen mij een aantal zaken op:
1] Bij de BCB-maatregelen in 1999 om zakpalen te plaatsen bij de West- en Oosthaven wordt expliciet ook het afsluiten van de Korte Noodgodsstraat als maatregel genomen.

Vraag 1a: Waarom is die koppeling toen gemaakt?
Als ik zelf een antwoord zou mogen geven: waarschijnlijk is die koppeling gemaakt omdat anders het autoverkeer bij het omhoog staan van de zakpalen bij de Westhaven toch gewoon via het Nonnenwater, Raam, Kuiperstraat en Korte Noodgodstraat zal rijden.

Echter bij een inspraakavond in 2001 zegt de toenmalige wethouder Jan Vermeij onder druk van bewoners echter toe dat de Korte Noodgodstraat níet afgesloten zal worden.

Vraag 1b: wat zijn de argumenten waarom het college van B&W die koppeling nu los laat? En is dit ook door de gemeenteraad geëvalueerd?

2] In de notitie staat dat in het overleg in 2007 wordt ‘toegezegd’ dat er metingen gedaan zullen worden omdat er geen cijfers bekend zijn.
Door ondergetekende is juist tijdens dat gesprek aangegeven dat er overlast is en dat laat zich niet meten in cijfertjes. Een groot aantal bewoners van de straten ergeren zich aan de grote stromen autoverkeer getuige ook de enquête die aangeboden is aan de gemeenteraad.
Het gaat om geluidsoverlast, veiligheidsproblemen, schade aan huizen en verkeershinder voor fietsers, kinderen en voetgangers.
Eigenlijk erkent wethouder Janssen dat later in zijn conclusie over Duurzaam Veilig eigenlijk ook.
Omdat cijfertjes ook niet alles zeggen wil ik ook nog opmerken dat er in de week dat er met lint gemeten is de Kuiperstraat voor een hele dag afgesloten is geweest voor verkeer....

3] Er wordt in de notitie terecht gesproken over sluipverkeer! Echter alleen verkeer naar de Krimpenerwaard wordt hier aangeduid als sluipverkeer.
Maar dat terwijl de Kuiperstraat en Korte Noodgodstraat ook gebruikt worden door bewoners van het oostelijke deel van de Binnenstad.
Menig (bevriend) Binnenstadbewoner Oost rijdt in spitstijd als hij van de snelweg via Nieuwe Gouwe O.Z. komt sneller via het Bolwerk door de Raambuurt. Terwijl hij eigenlijk via de Kleiweg of Oosthaven de binnenstad (sectie D en B) in zou moeten rijden.

Vraag 2: Ontsluiting van binnenstad (sectie D en B) via Kuiperstraat en Korte Noodgodsstraat is toch ook in wezen sluipverkeer?

Natuurlijk zijn er geen oplossingen voor dit sluipverkeer mogelijk zonder ander straten meer te belasten. Daar staat tegenover dat in de zeer smalle Kuiperstraat en Korte Noodgodstraat de overlast van dit extra autoverkeer veel hoger is dan in andere straten in de binnenstad die breder zijn en waar de huizen minder dicht op de weg staan.
Het is niet voor niets dat de bewoners al jaren overlast ervaren, vooral tijdens de uren dat de zakpaal op de Westhaven omhoog staat. Daarnaast is de verkeersveiligheid in de Kuiperstraat een reeel probleem omdat een auto en een tegemoetkomende fiets elkaar slechts met moeite kunnen passeren.

Als het aan wethouder Janssen ligt gaat er pas na het aanleggen van de rondweg in 2011 ‘een onderzoek ingesteld worden naar de circulatie in de Binnenstad’. Tot die tijd gebeurt er helemaal niets. Ondanks alle pijn van bewoners worden er geen maatregelen genomen om geluidsoverlast te verminderen; er worden geen snelheidscontroles gehouden; ook fietsers krijgen niet meer ruimte in de nauwe straten... In wezen laat hij de bewoners vooralsnog in de kou staan.

Conclusie:
Volgens mij kan de gemeenteraad van Gouda dit alles gelezen te hebben niet overgaan tot de orde van de dag, waarom heeft zij anders om een notitie gevraagd? Omdat de gemeenteraad de BCB nog steeds niet heeft geëvalueerd en de bewoners van de beide straten al 9 jaar overlast ervaren lijkt het me dan ook niet meer dan redelijk nu eindelijk een duidelijke daad te stellen.

1] Of de BCB wordt volledig uitgevoerd dwz de zakpaal op Westhaven blijft èn er wordt een zakpaal in de Korte Noodgodsstraat bijgeplaatst.
Het autoverkeer in de twee straatjes (en meer straten!) zal tussen 12 en 18 uur dan flink afnemen en daarmee de overlast.

2] Of je laat eventueel sluipverkeer in de binnenstad toe en laat de alleen zakpaal op de Westhaven permanent omlaag staan.
Dan zal het autoverkeer in de twee straatjes ook afnemen en op andere plekken (=lees Westhaven) toenemen

In beide gevallen zijn de bewoners van de Kuiperstraat en Korte Noodgodsstraat geholpen.
Maar dat mag na bijna 10 jaar onevenredig veel overlast ook wel een keer.

Met vriendelijke groet, ook namens Biedeke Koning en Guus Muller
Peterpaul Kloosterman

ps1: Mijn persoonlijke voorkeur is te kiezen voor de eerste optie omdat dit een stapje naar, zoals het in de gemeentelijke Mobiliteitsplan staat, een echte ‘Slow City’!
ps2: Een positief punt wil ik hierbij ook graag nog even kwijt: in de Nota van Grote Voertuigen gaat de Kuiperstraat afgesloten worden voor vrachtverkeer!